خبر کوتاه است " حال جسمانی استاد "جلیل شهناز"،شناسنامه تار ایران ، بار دیگر رو به وخامت گذاشت.
به گزارش خبرنگار سینا، وضعیت جسمانی استاد "جلیل شهناز" که مدت هاست به علت بیماری قلبی و اعصاب در بستر بیماری قرار دارد، بار دیگر رو به وخامت گذاشت و وی به علت بروز بیماری کلیه مجبور به مراجعه به بیمارستان و انجام سونوگرافی از کلیه هایش شد.گفتنی است ناراحتی قلبی و اعصاب او نیز بار دیگر رو به وخامت گذاشته است."

یکی از ویژه گیهای موسیقی ایرانی بداهه نوازی است، اگر چه بداهه نوازی مختص به شرق و موسیقی ایرانی نیست و در موسیقی غربی نیز هنرمندانی بوده اند که در لحظه دست به آفرینش زنده اند اما بداهه نوازی در موسیقی ایرانی با غرب تفاوتهایی دارد و آن آزادی بیشتر نوازنده ایرانی در خلق ملودیهای متنوع است و در عین حال مقید به رعایت تم و چهارچوبی که در موسیقی کلاسیک غربی است نمی باشد.

بدون تردید استاد جلیل شهناز یکی از باذوق ترین و کم نظیر ترین بداهه نواز قرن اخیر موسیقی ایرانی است.استاد علی تجویدی در مورد ایشان می نویسد: "باید اعتراف کنیم که استاد جلیل شهناز از معدود نوازندگانی است که واجد شرایط لازم برای بداهه نوازی می باشند. ساز جلیل شهناز از جلال و شکوه خاصی برخورداراست که شنونده را به تکریم و تعظیم وادار می کند. این استاد گرانمایه صاحب سبک خاصی است که بسیاری از هنرجویان تار تحت تاثیر نوازندگی او قرار دارند. ملودیهای زیبا و ارزشمندی که در بداهه پردازی خلق میکند، هر شنونده ی صاحب ذوقی را تحت تاثیر قرار میدهد. لطافت و ظرافت را با قدرت و قوت به هم آمیخته که قلم از توصیف آن عاجز است."

استاد جلیل شهناز در سال 1300 در اصفهان در میان خانواده ای اهل موسیقی بدنیا آمد. جد او "فتحعلی خان" از نوازندگان در بار ناصری بوده و پدرش "شعبان خان" نیز سنتور مینواخته. استاد موسیقی را از همان دوران کودکی نزد پدر و برادرهایش آموخت بطوریکه در شانزده سالگی نوازنده قابلی بود. کار حرفه یی خود را در اصفهان آغاز کرد و سرانجام در سال 1336 به تهران آمده ودر ارکستر زنده یاد حسین یاحقی رسما همکاری خود را با رادیو ایران آغاز نمود. شهناز با اکثر اساتید موسیقی زمان خود همکاری داشته و حاصل این همکاریها تکنوازیهای بسیاری است که چه در برنامه گلها و چه در سایر برنامه ها، هرگز فراموش نمیشوند.

آرزو میکنم این گلادیاتور پیر موسیقی ایرانی هر چه زودتر سلامتیش را باز یابد.