تقسیری کوتاه از انتخابات عراق به‌سبک ژورنالیست‌ها

امروز عراقی‌ها به پای صندوق رای خواهند رفت تا نمایندگان پارلمان را انتخاب کنند. پارلمانی که در آینده نزدیک باید قوانین مالیاتی را وضع کند، دولت را کنترل کند و کلی کارهای دیگر که در سنت و وظیفه یک پارلمان دموکراتیک است. بعد از سقوط حکومت استبدادی صدام، ملت عراق در میان خون و آتش، فقر و گرسنگی، ترس و وحشت روزانه آهسته آهسته به جلو رفته‌اند تا به امروز که بدون شک یک روز تاریخی است در حیات پر رنج این ملت. اما عراقی‌ها انتظار ندارند که مشکلاتشان با این انتخابات به پایان برسد. یکی از دلایل این بدبینی عملکرد نیروی‌های اشغالگر است. خیلی‌ها از جمله مردم عراق فکر می‌کردند نیروی‌های آمریکایی و همکاران ارویایی‌شان به همه چیز تسلط دارند و در کوتاه مدت ضمن برقراری امنیت زندگی عادی در کشور جاری خواهد شد، حال آنکه اصولا پنتاگون و همکاران برای بازسازی عراق بعد از صدام هیچ برنامه‌ای نداشتند و همین باعث شد که رشته کار از دستشان خارج شود. از آن طرف سازمان ملل با موضعی غیرفعال عراقی‌ها را به حال خودشان رها کرد و آن‌ها را تنها گذاشت.

در این مدت تنها چیزی که در عراق بهتر شده است دموکراسی است و عراقی‌ها باید از این فاکتور مهم برای حل اختلافاتشان استفاده کنند. عراقی‌ها باید از این اندیشه که هر که مردان مسلح بیشتری را زیر فرمانش دارد حرف آخر را می‌زند فاصله بگیرند و حل مشکلات و اختلافات جامعه زخمی‌شان را به کسانی بسپارند که در یک انتخابات دموکراتیک رای می‌آورند. امروز و فردا خواهیم فهمید که ملت عراق کدام راه را بر‌می‌گزیند.