حالا که دانمارک در یک چشم بهمزدن معروفیت جهانی پیدا کرده است بد نیست شما را در جریان ورود اسلام به این کشور کوچک پنج میلیونی بگذارم.

تقریبا و در مجموع حدود دویست هزار نفر مسلمان در دانمارک زندگی می کنند. اولین گروه مسلمان‌ها، ترک‌ها و پاکستانی‌ها بودند که در دهه۱۹۶۰ برای کار وارد این کشور می‌شوند، از روستاها و شهرهای کوچک. این مهاجرین مسلمان اکثرا مرد بودند. بدون خانواده آمده بودند تا مثلا یکسالی کار کنند و برگردند. حتا خیلی از آن‌ها چمدان‌های‌شان را هم درست و حسابی باز نمی‌کنند. طبیعتا حس مهمان بودن و زندگی موقتی باعث می‌شود که خود را از جامعه دانمارک کناربکشند. علاقه‌ای به تشکل ندارند. برایشان یادگیری زبان، بودن یا نبودن مسجد و امام جماعت و گورستان مسلمانان اهمیتی ندارد. آنچه ذهنشان را مشغول می‌کند کار، جمع کردن شندرغازی و بازگشت به میهن است.
ولی به مرور واقعیت چهره تلخش را نشان می‌دهد. کم‌کم مهاجرین زن و بچه‌ را هم به دانمارک می‌آورند. بیش از این نمی‌شود دوری عزیران را تحمل کرد. آمدن خانواده، رفتن بچه‌ها به مدرسه باعث نمی‌شود که آن‌ها فکر بازگشت را از سر بیرون کنند. لذا مهاجرین سعی می‌کنند همچنان شکل و فرم زندگی گذشته را حفظ کنند.

تنها مسجدی که آن زمان در خارج از کپنهاگ و در منطقه‌ای به نام ویدوآ (Hvidovre ) که امروز خیلی بزرگ و پر جمعیت است وجود داشت متعلق به پیروان دین احمدیه یا بقول مخالفین فرقه احمدیه (بنیانگذار احمدیه میرزا غلام احمد (۱۹۰۹_ ۱۸۳۵) است که درسال ۱۸۸۹ در هندوستان اساس و پایه این مذهب جدید را ریخت و خود را مبعوث خداوند خواند . بعد از جدایی هند و پاکستان مرکز اصلی احمدیه در پنجاب پاکستان باقی ماند. اگر می‌خواهید در مورد این مذهب بیشتر بدانید اینجا را کلیک کنید) بود.
مهاجرین ترک و پاکستانی بعلت قبول نداشتن احمدیه از آن مسجد استفاده نمی‌کنند. جالب است که قرآن برای اولین بار توسط «عبدل سلام مدسن »رهبر احمدیه‌های دانمارک به ربان دانمارکی ترجمه می‌شود. این ترجمه نیز مورد قبول دیگر مسلمانان نیست.
موج دوم ورود اسلام به دانمارک با هجوم پناهندگان از کشورهای عراق، ایران، لبنان، فلسطین، سومالی و... در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی آغاز می‌شود و بعدها مسلمانان بالکان نیز به این گروه افزوده می‌شوند. در سال ۱۹۷۸ اولین مدرسه برای کودکان مسلمان عرب زبان توسط تعدادی از پدر و مادر‌ها تاسیس می‌شود. هدف از چینن کاری همان ذهنیت بازگشت به میهن است تا کودکان زبان و فرهنگ سرزمین مادری را بیاموزند. امروز تعداد این مدارس به بیست تایی رسیده است و بودجه اصلی آن را دولت پرداخت می کند. این مدارس بیشتر متعلق به ترک‌ها، پاکستانی‌ها و ملت‌های عرب زبان است. در این مدارس علاوه بر دروس دانمارکی، زبان مادری کودکان و قرآن هم تدریس می‌شود. در حال حاضر حدودا صدتایی مسجد در دانمارک وجود دارد و به همین تعداد امام جماعت که دانمارکی‌ها به آن‌ها «امام» می‌گویند بدون هیچ پیشوند و پسوندی. این هم خلاصه داستان ورود اسلام به دانمارک به همین سادگی. اضافه کنم شیعیان لبنانی هم اخیرا با کمک سفارت ایران و بودجه بیت‌المال مسجدی بنام مسجد امامعلی ساخته‌اند که علاوه بر شیعیان لبنانی، سفیر ایران و کارکنان سفارت و خانواده‌های‌شان و کم‌شماری ایرانی پناهنده! از آن استفاده می‌کنند.