نويسنده: کتایون

عاشق زندگی بودن کارهرکسی نیست.....وبه گوشه

امن این دنیا نگاه کردن کار هر چشمی نیست...

 نويسنده: مسعود

اپارتمانی در کپنهاک خیابان
bell ahojvay
پشت برکه برایت سراغ دارم اما خودمونیم مورچه هم لونه دارد پس سعی کن بی خیال شی سری بزن منطقه ی آزاد.

 نويسنده: غریبه

امیدوارم وبلاگت هرگز خراب نشه که همیشه بشه اینجا رو خوند...

بیلی و من: ممنونم

 نويسنده: هرمز ممیزی

سلام/ ظاهرا کاری جز دعا از من ساخته نیست!

بیلی و من: جناب ممیزی همین کامنتی را هم که لطف کرده اید و اینجا نوشته اید خودش به تنهایی بهترین دعاست.

 نويسنده: ريتا

چقدر خوبه كه عاشق زندگي هستيد ، آدم حتي با خوندن چنين جمله‌ايي خودبخود انرژي مي‌گيره.

بیلی و من: مگر غیر از این است که ما تنها یکبار زندگی می کنیم؟ پس آن را دریابیم تا نفس می کشیم.

 نويسنده: رضا خرم آبادی

اسدخو منظور ه او خورمویی خومنه . منظور راحتر قصه کرده سی خومونه . منه وا سیدیا و لکیا و ... کاری نی . وه جاش مخلصشونم هیسیم ولی ای کار دیه سی خومونه .

 نويسنده: مهران

تو بهشت دربدری و به دنبال خونه گشتن هم خودش صفایی داره. به حال اونایی فکر کن که تو این خراب شده ی اسلامی با چندتا بچه دنبال یک سوراخ موش میگردن که حتا نمیتونن اجارشو بدن. سگ هم ندارن.

 نويسنده: رضا خرم آبادی

راستی اسد جان خوشحالم می شم به این آدرس بیایی و نظرت رو بگی و قابل بدونی و شرکت کنی .
http://www.persianblog.com/posts/?weblog=younglog.com&postid=5730916

 نويسنده: رضا خرم آبادی

خوشحالم که برگشتی . کم کم داشتیم نگران می شدیم.

بیلی و من: ممنونم رضاجان!

 نويسنده: بنفشه

منهم عاشق زندگی هستم اما کجای این دفتر کشش زیادی داره هنوز نمیدونم.

 نويسنده: ترانه

سلام حقیقتا من متن شمارو خوندم ولی نفهمیدم که چرا اینقدر دوستانتان شما را دوست دارند خوب حتما دوست داشتنی هستید ضمنا من هم می خوام به شما بگم عمو البته فکر نکنید بچه هستم نه دختر بزرگی هستم ولی چون دوستتان دارم به این خاطر!

 نويسنده: لاله

امیدوارم زودتر یه خونه خوب پیدا کنین تا زندگی تو این فصل براتون قشنگ تر هم بشه.هر چند به دعای گربه سیاه بارون نمی یاد.

 نويسنده: ملا حسنی

يعنی دانمارک اينقدر کوچيکه که يه جايی برای شما پيدا نميشه؟ چرا اينقدر طول کشيد؟
اينها همه عذاب خداست برای دانمارکی​ها. از بس کاريکاتور مقدسات ما را کشيدند خدا هم کشورشان را کرد اندازه يه مورچه.

بیلی و من: ملاجان خانه هست مشکل بیلی است باید جایی گیر بیارم که اجازه نگهداری آقابیلی را داشته باشم.

 نويسنده: ایران امروز -- علی

سلام
یک چیزی می انداختی صندوق صدقات درست می شد!!!

بیلی و من: علی جان اینجا صندوق صدقات نداره! زحمت بکش یا خودت به نیت ما پول توش بیانداز یا یه فابریکش را برامون پست کن!

 نويسنده: علی

سلام اسد جان. یک نوک پا بیا عکس شلوار حاج رحمان را توی وب لاگ من را نگاهی بیانداز...فکر کنم حاج رحمان هم از ایل و تبار لرستانی ها باشه... شلوارش که اینو میگه ولی خودش اصرار داره براش سوقاتی فرستادند....راستی برگشتت شادمان کرد.

بیلی و من: ممنون علی جان، چشم!

 نويسنده: NeghNeghoo

ٌخوش آمدی کم پیدا بودی!
بیلی و من: قربانت آقا!

 نويسنده: اهری

رسم است بر جريده عالم چنان رقم زنند كه به تعداد تك دانه های ماسه كره زمين ستاره و سياره نباشد ! يعني به ده برابر ماسه های كره زمين سياره و ستاره داريم . آنوقت شما هنوز هم دنبال خانه ميگرديد ! ميخواهيد باز بروم به حكيم عمر خيام تفال ! كنم.

بیلی و من: اهری جان تفال نکن خانه گیر بیار!

 نويسنده: yaraghan

کاش ای شبهای قدر چیز دیگه ای از خدا خواسته بودیم ها.داشتم با خودم میگفتم خیلی وقته از عمو خبری نیست.

بیلی و من: سلام یرقان جان؛ کاش واقعا آرزوی زولبیا بامیه می کردی

 نويسنده: عمو اروند

اگر دستم رسد برچرخ گردون/ از او پرسم که این چون است و آن چون؟
یکی را داده‌ای صد گونه نعمت/ یکی را نان جو آلوده در خون.
این هم راز و نیاز یک لَر که هم‌شهری من است و هم زبان تو.