نويسنده: ساغند

درود
خيلي جالب بود...اين رسوم مخصوص مكانهايي است كه اصالت بالايي دارند وپايبند فرهنگها هستند اين رسم هم
چيزي شبيه قاشق زني بود...خيلي ممنون از اين مطلبتان...روزهاي خوبي داشته باشيد

 نويسنده: آب و گل

آدم بزرگ هم میتونه بازی کنه بازی فقط مال بچگی نیست!

بیلی و من: عزیز جان بازی کردم.

 نويسنده: سعید

عمو اسد
بازی بازی / یلدا بازی

 نويسنده: saeed

شاد باشی (:

 نويسنده: طاهره

ببخشيد يه سوال. چرا وقتي من آپديت مي كنم اسم وبلاگم نمياد ابتداي ليست وبلاگهاي موجود در سايت شما؟ يعني ما جزو حذف شدگانيم قربان؟

بیلی و من: راستش نمی دانم. لینک وبلاگ شما هست و حالا چرا بالا نمی آید احتمالا تقصیر پرشین بلاگ است یا اشتباه پینگ می کنید.

 نويسنده: ابوالفتحی

اسد عزیز سلام!
امیدوارم بیلی روی من را زمین نیندازد و به جمع یلدابازهای وبلاگستان بپیوندد، صد البته که خودت هم باید شرکت کنی در این بازی

 نويسنده: م . سهرابی

شب ِ یلدات خوش عزیز جان !
فکر می کنم در طبس ِ ما هم چیزی شبیه ِ این بوده . حالا کی بوده ، شب ِ چلّه یا وقتی دیگر ، درست نمی دانم . فکر می کنم در مشهد « ملاقه زنی » می گفته اند . اگر چیزی پرسیدم و قابل بود ، خواهم نوشت .
شب و روزانت خوش !
به امید ِ آزادی ِ هرچه زودتر ِ ایران.

بیلی و من: سلام، سنت ملاقه زنی یا بعبارتی قاشق زنی در بیشتر نقاط ایران مرسوم است اما آنچه به اول قهاره ما مربوط می شود بیشتر بازی است ویژه کودکان و همانطوری است که شرح داده ام.

 نويسنده: طاهره

سلام. يلدايي بود و بگذشت!

 نويسنده: سينا هدا

سلام اسد جان!
دلت شاد و سرت خرم باد.
ما هم امشب رفتيم منزل پدري، همه جمع بودند، بخاري روشن بود. همه‌ي لامپها روشن. برادرها با همسران و بچه‌هاي‌ شاد و شيطانشان، خواهرها. گپ و گفتگو و خنده. مادر هم مثل هميشه سفره‌اش پهن بود. جايت خالي، شام سبزي پلو بود وماهي، بعد نوبت آجيل شد و هندوانه و انار دان كرده و ميوه‌هاي ديگر. حافظ خوانديم، پدر به نوه‌ها عيدي داد، عكس گرفتيم و روبوسي و خداحافظي.
توي راه كه برميگشتم، يكهو دلم هري ريخت : ديدم خيلي همه چيز جور بود! يادم آمد توي اين دنياي بي رحم كه كودكان بي سرپرست تشنه‌ي يك آغوش گرمند، زنان بي‌سرپرست و آسيب‌ديده و تنها و بي‌ياور كه بيكارند و بي‌پناه، تمام نيازمنداني كه پناهي و سرپناهي ‌ندارند... خانواده‌هايي كه روزي كانونشان گرم بود و امشب دربدر غربت شده‌اند و در بي‌ساماني و بي‌پولي و بيماري دور از كانون گرم تنهايند. عزيزاني كه سال پيش در چنين شبي مي‌خنديدندو امشب در گورستانند، بياد دوستاني افتادم كه حالشان اينست و دستم از دامنشان كوتاه است، دربه‌دراني كه از خانه و كاشانه، از امنيت دور افتاده‌اند...خلاصه شب با گرما شروع شد و با سرما ادامه دارد.
حالا مثل قديم نيست كه ميوه‌هاي تابستاني كيميا باشد. حالا از سر خير سردخانه‌ها و تكنولوژي ميوه‌ها چهار فصلند. اما امنيت تنها ميوه‌ي اين دنياست كه به همت غيوران(؟) اين مرزوبوم از سراي بسياري از هموطنانمان، دوستان و آشنايانمان رخت بر بسته.
با دلي پر درد و چشماني تر امشب از مقابل خانه‌اي گذشتم كه چراغهايش يكسالي ميشود خاموش است. لابد اتاقها سرد و ملافه‌ها خاك آلود است، به همت قوانين بدوي و غيوران اين مرزو بوم امشب اهالي خانه در جستجوي امنيت دربدر كوه و بيابانند.
به ياد لبخند كودكان شاد آن منزل افتادم كه روزي سرمست گرماي شب‌چله بودند و امشب معلوم نيست در چه حالي‌اند..
به ياد تمام قربانيان آزادي امشب دلم سخت تنگ است.
ببخش مرا، نميخواستم حرفهايم ياس‌آلود باشد، اما چگونه ميتوانم گرماي اين شب سرد زمستاني را بي امنيت دوست باور كنم؟

 نويسنده: ایرج سالاروند

اسد جان
تقریبا یلدای همین گونه گم وبیش گرفته می شود هنوز.
یلدای تو هم هر جا که هستی خجسته.
قربانت

 نويسنده: داریوش

مرسی اسد جان از توضیحات/ قدیم رو خوب توصیف کردی و به گمونم بعد سالها یادآوری شد/ یلدایی باشی.

 نويسنده: نق نقو

ازجانب ماهم مارک با

 نويسنده: یکلربلاگ

آقا اسد عزیز .. اول قحارت مارک با

بیلی و من: قربانت، همچنین.

 نويسنده: مرد پیر

شاد باش