بیلی و من: اندر احوالات

اندر احوالات

Tuesday, September 11, 2007

این پستم را به «ت.گ» بخاطر مهربانی‌های بی‌دریغش تقدیم می‌کنم.

می‌دانم و می‌دانی که مدتهاست «بیلی و من» خاک می‌خورد و اخلاقا به خوانندگان این وبلاگ یک توضیح بدهکاریم. علت کم‌کاری ما چند دلیل دارد که شرح خواهم داد. قضاوت و بخشش و دیگر داستانها را به شما وامی‌گزارم.

۱) نخستین و عمده‌ترین این بی‌خیالی و کم‌کاری برمی‌گردد به شرایط و موقعیت شغلی‌ام که امانم را بریده است. هر روز پنج صبح بیدار می‌شوم. دوش و صبحانه‌ام نیم‌ساعتی است و بعد با بیلی می‌زنم بیرون تا ساعت شش. همین‌که برمی‌گردیم خانه من راه می‌افتم. ساعت هفت سرکارم و توی دفترم پشت مانیتور لعنتی نشسته‌ام تا سه بعد‌ازظهر و بقول دوست شاعرم «غلامحسین نصیری‌پور» که سی سال است از او بی‌خبرم: «به دخمه اعداد می‌روم». کار که تمام می‌شود و تا می‌رسم به‌خانه باید بیلی را که نُه ساعت تنها بوده است به گردش دلخواهش ببرم. بعد... خرید و نظافت و تدارک شام و خانه‌داری که خودت بهتر می‌دانی. ساعت هفت شب، شام را خورده‌ایم. هشت شب آخرین قدم زدنم با بیلی است که تا نُه شب طول می‌کشد. ساعت ده می‌خوابیم و باز روز از نو و تکرار...

۲) حتما تو هم در زندگی به چیزهایی علاقه‌مندی. من‌هم. بهرحال روزی می‌رسد که باید از بین معبودها یکی را انتخاب کنی یا دستکم برای یکی‌شان وقت بیشتری بگذاری آنهم با این همه بی‌وقتی... من «سه‌تار» را انتخاب کردم اگرچه «بیلی و من» را به همان اندازه دوست دارم. مجبور به انتخاب بودم. انتخاب دشواری بود. چیزی شبیه زایمان...

۳) وبلاگستان دیگر برایم جذاب نیست. نمی‌دانم چرا؟ دنبال بهانه هم نمی‌گردم. نمی‌خواهم گناه کم‌کاری‌ام را به‌گردن همسایه بیاندارم... نه... یک بلاگر جدی که وبلاگ و کارش را دوست دارد دستکم باید روزانه چند ساعتی وقت بگذارد... برای وبگردی، خواندن کامنت‌ها، نوشتن کامنت‌ و کلی کار وبلاگی که تو بهتر می‌دانی. آنچه گفتم نه خداحافظی است و نه پایین کشیدن کره‌کره این وبلاگ، پوزشی‌است از تو، خواننده‌ی بیلی و من و اجازتی که هرازگاه اگر حوصله و دماغ و وقتش بود اینجا بنویسم اگر چیزکی به ذهنم تلنگر زد. دنیا را چه دیده‌ای...

::: ایمیل :: اسدالله علیمحمدی :: 16:39 ::: مطلب را به بالاترین بفرستید:

LINK | TrackBack 0 | Comment 14

وبلاگ و سايت‌هایی که به اين نوشته لينک داده‌اند يا در مورد آن نوشته‌اند:

پيام‌هاى زير براى اين يادداشت نوشته شده:

نويسنده: پریشون	Friday, September 28, 2007 ساعت 16:42
دادا زندگی سخته دیگه
URL: http://parishun.persianblog.ir

نويسنده: غریبه	Thursday, September 27, 2007 ساعت 10:21
دورادور هم همون جور مثل قبل دوستت داریم.
URL: http://www.matroud.com

نويسنده: سام ضیائی	Tuesday, September 25, 2007 ساعت 08:12
با سلام و احترام، لطفا آدرس جديد تارنوشت را جايگزين نشانی قبلی بفرماييد. http://sameddin-ziaee.blogspot.com سياسگزارم ـ سام الدين ضيائی

نويسنده: Anonymous	Friday, September 21, 2007 ساعت 09:15
با سلام و دورود فراوان به شما نویسنده خوب امیدوارم که همیشه توانائ نوشتن را داشته باشی روز روزگار به تو خوش باشد.

نويسنده: Anonymous	Tuesday, September 18, 2007 ساعت 17:55
سلام. ۱- با اجازه‌ی عمو اروند عزیز کمی شعرش را دستکاری می‌کنم تا در باره‌ی ما صدق کند: چنین است رسم سرای درشت/ گهی زین به پشت و گهی زین به پشت ۲- حکایتی شده؛ هرجا می‌روم بعد از عمو اروند می‌رسم ۳- این بار ازراه دورتری شاید از نزدیکی‌های تونل زمان با شما تماس می‌گیرم. کی گفته هرجا بری آسمون یه رنگه؟ ۴- رفتم تا از خودم بیش‌تر فاصله بگیرم. می‌خواهم صدای خودم را از فاصله‌ی بیش‌تری گوش کنم! عین ملا نصرالدین!
URL: http://7citiesoflove.wordpress.com

نويسنده: طاهره	Sunday, September 16, 2007 ساعت 09:27
امان از کنجکاوی قربان....ای کاش مینوشتید ت.گ همون تیمور لنگ هست یا تهران بزرگ یا تاتای گل؟

نويسنده: Mohammad	Saturday, September 15, 2007 ساعت 22:28
Assad jaan, man to raa dark mi konam, vali vejoude to laazam ast. sedaaghat, raaste to omid bakhsheh hameh ast. Shaad o sabz baashi

نويسنده: علی	Thursday, September 13, 2007 ساعت 03:20
فرصت شمار یارا کز این دو راهه منزل چون بگذریم مشکل به هم رسیدن
URL: http://www.mylostdreams.com/

نويسنده: شهلا	Wednesday, September 12, 2007 ساعت 09:42
اسد خان جان درود بر تو خدا پدر این «ت.گ» را بیامرزد که دلیلی برای نوشتن شما شد!!! تمام آدمهای سالم، کار دارند و فعالند.(من هم البته خواهم شد) امیدوارم تنت سالم و انجام کارت پایدار باشد. راستش رو بخواهی من خیلی نگرانتون بودم و همش فکر میکردم نکنه برای بیلی یا اسد اتفاقی افتاده باشه که اینجوری غیب شدند!؟؟! به هر حال همیشه جایت در میان ما خالیست و هر از گاهی نظر لطفی بنما و همینجوری هم بنویسی باز هم سپاسگذاریم و دست کم میدونیم حال شما دو تا خوبه. بیلی را از جانب من ببوس بدرود.
URL: http://21mehr.com

نويسنده: طاهره	Wednesday, September 12, 2007 ساعت 09:37
سلام اسد عزيزم.هر چي فكر كردم نوع خاكي كه بيلي و من! ميخورد چه نوع خاكي است چيزي به ذهنم نرسيد! اما بهر حال هميشه داشتن انگيزه قوي براي نوشتن لازمانه! و مفيدانه! است. و فكر ميكنم اين انگيزه كه شما را برانگيخته يعني ت.گ خيلي بايد قوي باشد مگر نه؟
URL: http://delamchoondaryast.persianblog.ir

نويسنده: هاله

Wednesday, September 12, 2007 ساعت 00:21

وب‌لاگ‌نویسی با اعمال شاقه که نمی‌شه اسد جان. همین‌که نوشتی از برنامه‌ی روزانه‌ات دود از کله‌‌‌مون بلند شد (گرچه ما هم از شما دست کمی نداریم و کلی از وقت نداشته‌مون رو باید به جناب هاپو دو دستی تقدیم کنیم).

خلاصه هر وقت نوشتی ما می‌آئیم و با اشتیاق می‌خونیم و هر وقت هم ننوشتی با اشتیاق منتظر می‌مونیم.

بیلی رو از طرف من یک بغل حسابی بکن. مراقب خودت باش اسد نازنین.

URL: http://mithras.org

نويسنده: زیتون	Tuesday, September 11, 2007 ساعت 19:48
جای خالی‌ات خیلی حس می‌شه اسد جان... اما حق با توست. وبلاگ خیلی نیرو و وقت از آدم می‌بره... عین چاه ویل تموم انرژی آدم رو می‌بلعه... منم خیلی وقتا خسته می‌شم. امیدوارم موفق باشی و به زودی کارت کمی کمتر بشه تا بتونی چیزکی بنویسی( جز کم کردم کارت راه دیگه‌ای به نظرم نرسید)
URL: http://z8un.com

نويسنده: دختر همسایه

Tuesday, September 11, 2007 ساعت 18:24

اسد آقای عزیز همانطور که گفتید زندگی همه از این دشواریها دارد و همه مثل ماشین نمیتونند به همه مسائل برسند....راحت باشید و به احدی بدهکاری ندارید که بخواهید توضیح بدهید ....تنها دوستان نگرانند که آنهم خواهندفهمید موقعیت شما را....امیدوارم لحظه هایی که به بیلی ومن صرف میکنید در آینده بیشتر بشود ....به هر حال شما یکی از وزنه های درست حسابی وبلاگستان هستید حیف که حضورتان نباشد ....حالا ما به کمش هم راضی هستیم

نويسنده: عمو اروند	Tuesday, September 11, 2007 ساعت 18:22
چنین است رسم سرای درشت/ گهی پشت زین و گهی زین به‌ پشت.
URL: http://daftaab.blogspot.com/