نويسنده: آشیل- علیرضا

اسد و غروب و جاده!‌

 نويسنده: نگین شیراز

چه دلگیره ...

نمیدونم چرا یادم به ترانه منوچهر سخایی افتاد :

غروبا که میشه روشن چراغا ... میان از مدرسه خونه کلاغا ... یاد حرفای اون روزت میفتم .. که تا گفتی به جون و دل شنفتم .. عجب غافل بودم من .. اسیر دل بودم من ... اسیر دل نبودم اگه عاقل بودم من ..

فکر کنم خود منوچهر سخایی هم مثل من کامل نخوندش !!!

یادش بخیر ... یادش هزار هزار بار بخیر ...

 نويسنده: داود

سلام عکس اتاقتون توجهمو جلب کرد من تمبک میزنم احساس میکنم شما از یه خاطره رنج میبرین و خودتونو ملزم به عذاب کشیدن میدونین

__ سلام داود عزیر در حال حاظر از چیزی که رنج می برم نقض حقوق بشر در ایران است

 نويسنده: فرزاد پورمرادی

درود بر شما
آقای علیمحمدی شما را در وبلاگم لینک دادم برای تبادل لینک . در ضمن ما را بلاگ نیوز تنها نگذار

__ ممنون