نويسنده: سبز

چه خواهند کرد:

طرح اول آنوری‌ها: ماندن احمدی نژاد: آنوری‌ها سعی در ابقای وضع دارند. آنها معتقدند می‌توانیم با پول و فشار و سرکوبی و تزویر و تطمیع و تهدید بحران را پشت سر بگذاریم. هر چند به حرفهایی که می‌زنند اطمینان کاملی ندارند، اما مجبورند بین ماندن بیشتر در قدرت و نابودی زودتر آخرین تلاششان را انجام دهند.

طرح دوم آنوری‌ها: ترور احمدی نژاد: آنوری‌ها معتقدند با ترور ایشان و انداختن همزمان تقصیر آن به گردن عواملی نامشخص چون آمریکا و اسراییل و دشمن و موسوی و خاتمی و غیره زمینه را از یکطرف نظامی‌تر می‌کنند و با گردن کج و چشم گریان و با شعار «مظلوم احمدی نژاد» سرکوب را شدیدتر و وحشیانه تر می‌کنند و از طرف دیگر با تشکیل دولتی موقت که عمری بس طولانی خواهد داشت در پشت چهره‌ای معتدل و مردمی سعی در پشت سر گذاردن بحران و نجات خود می نمایند.

مشکل هر دو طرح این است که نمی‌توان به نتایج آنها امیدوار بود.

طرح اول اینوری‌ها: طرح نرم‌تر: کوشش در این است تا به آنوری‌ها تفهیم شود با به زندان انداختن و محاکمه احمدی نژاد و محصولی و کردان و شریعتمداری و رجبی و امثالهم تا رفع بحران و دادن قدرت به موسوی که از خودی هاست از چپ شدن جنبشی که می‌تواند کار را به آنجایی بکشد که نه اینوری ها بمانند نه آنوری‌ها جلوگیری کنند.

طرح دوم اینوری‌ها: طرح خشن‌تر: با ایزوله کردن و جلب هر چه بیشتر افرادی از آنوری‌ها مراکزی مهمی چون رادیو تلویزیون را در دست بگیرند و نظام را سرنگون کنند و جمهوری اسلامی دوم را با ریاست موسوی و کروبی و جمع کثیری از روحانیون کم و بیش سکولار برپا کنند.

هر کدام از این دو طرح می‌تواند جنبش را به پیروزی‌های بسیار اما نه کاملی دست یاباند، آنچه بعد رخ خواهد داد بسته به آگاهی اکثریت کسانی است که تغییر را تا کجا طالب باشند.

 نويسنده: مهران

تو این کلیپ بهتر هم شنیده میشه :)

http://www.youtube.com/watch?v=InKo75c-l1A&feature=player_embedded

 نويسنده: مهدی منشی

امروز یکی از دوستان سایت شما را معرفی کرد.بسیار جالبه.دست مریزاد.
=====
با سپاس

 نويسنده: عمو اروند

من آن‌روز تازه پا به چهل ساله‌گی گذاشته بودم و با جمعیت هم‌صدا. اما امروز در هفتادسالگی‌ایم شرمنده‌ام که چرا مرگی کسی را خواستار بوده‌ام.
من بجای شعار مرگ بر این یا آن، شعار «زنده باد آزادی» را ترجیح می‌دهم.