مدتهاست اینجا خاک می‌خورد، چون خودمان تا یک قدمی خاک رفتیم و برگشتیم. هیجان و عصبیت بعد از کودتا ضربه‌اش را زد و قلب سوسول ما نتوانست تاب بیاورد و تحمل کند. امروز دوشنبه قرار بود من را به اتاق سلاخی ببرند و چند رگ را بردارند و به قلبم وصله کنند اما یک بیمار ارژانسی و بدحال از راه رسید و عمل بنده هم به تاخیر افتاد. جالب است که قرار گذاشتند درست ۱۳ آبان عملم کنند. دلم می‌خواهد  وقتی بهوش آمدم البته اگر زنده بودم اولین خبری را که بشنوم این باشد: « ایران عزیز از دست این جماعت ریاکار آزاد شد». از فردا اینجا هستم.

امروز از بیمارستان مرخص شدم و بخانه آمدم. عمل موفقیت‌آمیز بود و حالم بد نیست. بهرحال بین ۶تا ۸ هغته‌‌ باید خیلی چیزها را رعایت کنم تا کم کم آدم حسابی شوم. از همه دوستانی که چه از طریق کامنت، ایمیل و تلفن نگرانی‌شان را ابراز کرده بودند سپاسگزارم و برای همه‌شان آرزوی تندرستی جاودانه دارم. از دوستان عزیزم که در دانمارک زحمت کشیدند و بدیدارم به بیمارستان آمدند نیز سپاسگزارم. خب این هم گزارشی کوتاه بود از سلامتی‌ام تا بعد.