نويسنده: شهاب

خوبه که مرور کنه آدم ، خودشو زندگیشو ، و مرور این سالهای بلاگستان کمک می کنه ببینیم یه بار کل مسیری که طی شده از دیدگاه های مختلف و برای ادامه ی راه با چشمان بازتری حرکت کنیم

 نويسنده: نرگس

يادش بخير با حرفاي زيتون خيلي موافقم . وبلاگ نويسي روي دوستي ها رشد شخصيم و ...خيلي تاثير گذار بود

 نويسنده: ف.م.سخن

اسد جان بسیار زیبا و رسا نوشتی. کاش یکی از بچه ها همت می کرد یک تاریخچه ی مختصر در این زمینه می نوشت. مهندس برجیان عزیز ما قلم اش این جور مسائل را خیلی خوب و منظم می نویسد. امیدوارم شما هم این مطلب را ادامه بدهی و پایان خوش آن را ببینیم. ممنونم از لطف تو دوستِ خوب و عزیز. قربانت. سخن

 نويسنده: زیتون

اسد جان، دنیای وبلاگستان زندگی خیلی از ما رو عوض کرد. دوران اول وبلاگنویسی- شاید پنج شش سال اول خیلی دوران خوبی بود. همه‌ش دنبال دونستن و تبادل نظر بودیم. چه مسائلی که قبلا در زندگیمون مهم نبود بعد از خوندن وبلاگها فهمیدیم مهمن...
بعد انگار یه دوران رو کم کنی و رقابت پیش اومد. شاید چون تعداد بلاگرها زیاد شد تعداد کمی فکر کردن با خراب کردن همدیگه و ایجاد تفرقه بتونن سری تو سرها دربیارن. متحد شدن عده‌ای بر علیه عده‌ای دیگه باب شد و متاسفانه در جهاتی موفق شدن. اما وبلاگستان به راه خودش می‌رفت تا اینکه فرند فید و توئیتر و فیس بوک از راه رسیدن (قبلش گزاگ و اورکات و...) اینابه سرعت گسترش پیدا کردن و چون قابلیت چت و تبادل نظر همزمان و نوشتن تیکه‌هایی که فوری از ذهن می‌گذشت داشتن یواش یواش جای وبلاگنویسی رو دارن می‌گیرن و شاید هم گرفتن و ما خبر نداریم....
اوه ... انگار دارم وبلاگ می نویسم :)خیلی طولانی شد. ببخشید. بهتره بقیه‌شو برم تو وبلاگم بنویسم تو این فیس بوک لعنتی نمی‌شه بیشتر از سه خط نوشت

 نويسنده: طاهره

مطلبی در باره روز جهانی وبلاگ نوشته ام. بررسی منطقی و زیبایی بود.

 نويسنده: دختر همسايه

بسیار عالی بود اسد خان ... نظرم اینه فاصله ما با دموکراسی حتی در وبلاگستان هنوز زیاده ...احترام به عقاید و دگر اندیشی هنوز عادت ما نشده و هنوز دوست داریم در جمع هایی باشیم که همه با ما و عقایدمون هم نظر هستند ...!!!!مردم هنوز عادت به انتقاد کردن و انتقاد شنیدن ندارند و هر کسی جایی انتقاد کرد...کینه و عداوت طرف مقابل رو برای خودش میخره...اما!!!! راه رسیدن به دموکراسی هم فعلا از همین وبلاگستان و کلا رسانه های مجازی میگذره ...اونقدر میبایست این بگو مگوها و عقاید مختلف با هم برخورد کنند که توازن بیاد و جایگزین بشه

 نويسنده: عمو اروند

و علاوه بر این‌ها دوستی‌هائی پایه گرفت که هنوز پا بر جاست.

 نويسنده: پارسا ص.

اسد جان،
درود بر تو!

خیلی خوب و عالی. بنویسیم و بنویسیم و این فضای خموده و رخوت آلود را ببینیم میتوانیم تغییر بدیم یا نه. منتظر نوشته های بعدی خواهم بود.

سپاس!

 نويسنده: بیلی و من

حسن جان، ممنونم. منتظر نوشته های شما هستم.

 نويسنده: حسن درويش پور

اگر سخن بر سر وبلاگستان است، به نظر من بر سه اصلی که نام بُردی _و درست هم هستند_ يک اصل مهم ديگر [حتا مهمتر از محتوا] را بايد اضافه کرد. توليد محتوا، در واقع چگونگی زاويه ديد يک بلاگر را نسبت به واقعيتی بنام «ايکس» نشان می دهد. در حالی که همان واقعيت ايکس در وبلاگستان از زوايای مختلفی بررسی می گردند. يعنی يکی از ويژگی های مهم وبلاگستان اين است که ايده های جديدی را برای پژوهشگران طرح می کنند.
مطلب دلنشينی بود بخصوص که از يک زاويه مهمی وارد شدی. موفق باشی!