دهم سپتامبر در برنامه نوبت شما، تلویزیون بیبیسی، همراه سگم بیلی شرکت کردم. موضوع برنامه دهمین سالگرد وبلاگستان فارسی بود. در اینجا لازم میدانم به چند نکته در رابطه با شرکتم در این برنامه اشاره کنم.
۱) شرکت من در این برنامه به مناسبت دهمین سالگرد وبلاگستان فارسی بود و نه دهمین سالگرد جنگ ایران و عراق، یا دهمین سالگرد سینمای هشت، بدیهی است که من بعنوان یک بلاگر از بودن در این برنامه استقبال کردم. قبل از شروع برنامه به آنها گفته بودم که چون نام وبلاگ من «بیلی و من» است، سگم هم خواهد بود. البته به اندازه کافی از فرهنگ ایرانی و نگاهش به سگ با خبرم و آنقدر عقل دارم که متوجه باشم شرکتم با سگ در این برنامه ممکن است جنجالآفرین شود. من این ریسک را کردم. اما حضورم با بیلی در بیبیسی که میلیونها ببینده دارد عامدانه و آگاهانه بود تا نشان بدهم در کشور من سگ این دوست وفادار انسان که هزاران سال است با آدمی زندگی میکند و همیشه پاسبان خانه و اموال او بوده است، موجود نجسی است و پلیس و نیروهای امنیتی مرتب علاقهمندان به سگ در ایران را تهدید میکنند و حتا مجلس اسلامی قرار است لایحهای در تحریم این موجود زیبا تصویب کند.
جالب است که تعدادی از وبلاگهای ارزشی حضور ما را در بیبیسی به تمسخر گرفتهاند. نویسندگان این وبلاگها اکثرا جوان هستند، تنها چیزی که میتوانم در پاسخ این تمسخرکنندگان بگویم این است که در آستانه ۶۰ سالگیام، بازهم از برخی از این جوانان سنت شکنتر هستم.
۲) قبل از شرکت در برنامه، در واقع زمان آماده سازی، من یک تیشرت سبز پوشیده بودم که روی آن به انگلیسی نوشته شده «رای من کو؟» فردی که از طرف بیبیسی با من در تماس بود و مرا در وبکم میدید از من خواست تیشرتم را عوض کنم. از این دخالت او در مورد لباسم بشدت عصبانی بودم و میخواستم از شرکت در برنامه انصراف بدهم. بعد از آن تقلب بزرگ من ده تا تیشرت سبز دارم که روی آن حک شده «رای من کو؟» و همیشه یکی از این تیشرتها را به تن دارم. حتا روی زنبیل پارچهای که برای خرید استفاده میکنم همین جمله هست. باری تیشرت را عوض کردم اما متوجه شدم که بیبیسی چقدر رعایت حال جمهوری اسلامی را میکند که خدای نکرده کاری نکنند تا به قبا و عبای آقایان بر بخورد.
۳) قبل از برنامه قرار بود مجری برنامه از من در باره تاریخچه وبلاگستان سئوال کند و منهم گفته بودم که بعد از گفتن تاریخ وبلاگستان میخواهم یادی هم از بلاگرهای زندانی بکنم. همین که برنامه شروع شد مجری از من پرسشهای دیگری کرد که اصلا ربطی به قراری که گذاشته بودیم نداشت. بعد از برنامه ایمیلی برای یکی از تهیهکنندگان برنامه شما فرستادم و مراتب نارضایتی خودم را گوشزد کردم، چند روزی گذشت و ایشان پاسخ دادند که در مورد اعتراض شما صحبت کردیم. متاسفیم. همین
پی نوشت: قصد تحریم بیبیسی را ندارم اما تجربهای شد تا اگر در آینده در برنامهای شرکت کردم حواسم جمع باشد.
